สิ่งที่ยังคงเกี่ยวข้องในจดหมายที่จะอ่านกลับมาหลายปีต่อมา
จดหมายถึงลูกของคุณในอนาคตนั้นเขียนแตกต่างจากบันทึกที่เขียนสำหรับวันพรุ่งนี้ ลูกของคุณที่เปิดจดหมายอาจอายุสามสิบ สี่สิบ หรือมากกว่านั้น — มีชีวิตของตัวเอง ทางเลือกของตัวเอง และอาจมีลูกของตัวเอง สิ่งที่จะสัมผัสใจในเวลานั้นไม่ใช่ข่าวสารของวันนี้ แต่เป็นว่า คุณเป็นใคร สิ่งที่คุณรู้สึกต่อพวกเขา และบทเรียนใดที่ไม่ถูกผูกไว้กับยุคสมัย
ศิลปะอยู่ที่การปล่อยวางข้อมูลข่าวสาร เหตุการณ์เฉพาะจากปัจจุบัน ความเห็นเกี่ยวกับโลกในขณะนี้ สิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติซึ่งอาจล้าสมัยในสองสามปี: สิ่งเหล่านี้ไม่ควรอยู่ในจดหมายนี้ สิ่งที่ยังคงอยู่คือความรัก การรับรู้ และเสียงของคนที่รู้จักพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นตัวตนในปัจจุบัน
เหตุใดจดหมายสำหรับในอนาคตจึงทำงานแตกต่างจากจดหมายสำหรับตอนนี้
เมื่อคุณเขียนบันทึกตอนนี้ คุณรู้ว่าลูกของคุณเป็นคนเช่นไร: บุคลิกลักษณ์ของพวกเขา ตลกขบขันของพวกเขา ความกังวลของพวกเขาในช่วงเวลานี้ สำหรับจดหมายสองสิบปีต่อมา คุณขาดความแน่นอนนั้น คุณเขียนสำหรับคนที่ยังต้องถูกหล่อหลอม ซึ่งต้องการมุมมองที่แตกต่าง: ไม่ใช่การปรับเข้ากับว่าพวกเขาเป็นคนเช่นไร แต่บอกว่าคุณเป็นคนเช่นไรและเคยเป็นอย่างไร เพื่อให้พวกเขาสามารถรู้จักตัวเองในนั้นได้ในภายหลัง หรือคัดค้านได้
มันช่วยให้เขียนราวกับว่าคุณนั่งหน้ากับผู้ใหญ่ ไม่ใช่กับเด็ก คุณไม่ต้องทำให้อะไรง่ายขึ้น คุณสามารถแบ่งปันความสงสัย เสียใจ และความซับซ้อน — สิ่งที่คุณจะไม่บอกเด็กอายุแปด แต่ลูกชายหรือลูกสาวผู้ใหญ่สามารถรับได้
หัวข้อใดที่ยังคงอยู่ต่อต้านการกัดกร่านของเวลา
ว่าคุณเป็นใคร ไม่เพียงแต่ว่าคุณเป็นใคร
เล่าเกี่ยวกับวัยเด็กของคุณ ความฝันของคุณในวัยของพวกเขา ทางเลือกที่คุณสร้างและเหตุผล บ่อยครั้งที่ลูกรู้จักพ่อแม่ของพวกเขาเพียงในบทบาทของพ่อแม่ จดหมายสามารถแสดงให้เห็นคุณเป็นมนุษย์: ไม่มั่นใจ หวังในแนวทาง บางครั้งผิด เสมอแสวงหา เรื่องราวประเภทนั้นไม่เคยสูญเสียมูลค่า ไม่ว่าจะอยู่ปีใด
ค่านิยมที่ไม่มีหมายเลขเวลา
เขียนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณถือว่าสำคัญในความสัมพันธ์ ในการทำงาน ในการจัดการกับความพ่ายแพ้ หลีกเลี่ยงคำแนะนำที่เฉพาะเจาะจงซึ่งผูกไว้กับครั้งนี้ และเลือกความเชื่อพื้นฐาน ไม่ใช่ "เลือกงานนี้" แต่ว่าทำไมคุณจึงเชื่อว่างานที่ให้พลังงานมีความสำคัญมากกว่างานที่ให้สถานะ ชั้นเช่นนั้นยังคงตั้งตรง แม้ว่าโลกรอบนอกจะเปลี่ยนไป
คำถามที่คุณหวังว่าพวกเขาจะถามตัวเองในที่สุด
จดหมายไม่ต้องส่งเสมอไป คุณสามารถถามได้: คุณหวังว่าลูกของคุณจะคิดถึงตัวเอง เกี่ยวกับครอบครัว เกี่ยวกับความสุขหมายถึงพวกเขาว่าอย่างไร คำถามชวนให้คิด ปีต่อมาหลังจากที่คุณวางปากกาลง
โครงสร้างตัวอย่างสำหรับจดหมายของคุณ
เริ่มต้นด้วยคำสั่งสั้นๆ ที่ชี้ช่วงเวลา: เหตุใดคุณจึงเขียนตอนนี้ ลูกของคุณอายุเท่าไหร่ในขณะเขียน สิ่งที่ครุ่นคิดอยู่ในใจคุณ จากนั้นกลับไปในอดีตและเล่าความทรงจำที่บอกเล่าเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคุณ จากนั้นไปยังปัจจุบันของช่วงเวลานั้น: สิ่งที่คุณหวัง สิ่งที่คุณกลัว สิ่งที่คุณอยากให้พวกเขารู้เกี่ยวกับความรักของคุณสำหรับพวกเขา ปิดด้วยมองไปข้างหน้า ไม่มีการคาดการณ์ที่เฉพาะเจาะจง แต่มีความปรารถนา: คุณหวังว่าชีวิตของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าพวกเขาจะให้รูปแบบแบบใด จดหมายที่เป็นไปตามโครงสร้างนี้จะยังคงตั้งตรง ไม่ว่าจะอ่านห้าปีหรือสามสิบปีต่อมา
รูปแบบ: คำพูดที่เขียนไว้ เสียง หรือภาพ
ไม่ใช่ทุกคนที่พบว่าการเขียนเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการสื่อสาร พ่อแม่บางคนชอบเล่าด้วยปากว่าง พร้อมกับการลังเลและความเงียบที่มาด้วย ที่ PSILY นอกจากจดหมายที่เขียนไว้แล้ว คุณยังสามารถ บันทึกเสียงและเรื่องราวของคุณไว้สำหรับภายหลัง, เพื่อให้ลูกของคุณไม่เพียงแต่อ่านคำพูดของคุณ แต่ยังได้ยินนำเสนอและวิธีการพูดของคุณกลับคืนมา สำหรับข้อความบางอย่าง นั่นเป็นเพียงบิตที่สนิทสนมยิ่งขึ้น
เมื่อและวิธีที่จดหมายมาถึง
จดหมายสำหรับภายหลังมีค่าเฉพาะเมื่อเปิดในช่วงเวลาที่ถูกต้อง: ไม่เร็วเกินไป ไม่ช้าเกินไป และไม่หายไปในบรรมะหนึ่งเก่า ด้วย ข้อความที่คุณเตรียมไว้ตอนนี้สำหรับช่วงเวลาที่เลือกในอนาคต คุณเลือกเองว่าเมื่อใดที่ลูกของคุณจะได้รับจดหมาย ไม่ว่าจะเป็นวันเกิดครบ 18 ปี การแต่งงาน หรือแม้กระทั่งหลังจากที่คุณจากไป วิธีที่ PSILY จัดการกระบวนการนี้อย่างแม่นยำ คุณสามารถอ่านรายละเอียดในภาพรวมแยกต่างหาก เพื่อให้คุณมั่นใจว่าคำพูดของคุณได้รับการเก็บรักษาอย่างปลอดภัยจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม
จดหมายถึงลูกของคุณในอนาคตไม่จำเป็นต้องเสร็จสิ้นในครั้งเดียว คุณสามารถเริ่มต้นด้วยประโยคสองสามประโยค แล้วกลับมาเพิ่มเติม แก้ไข หรือเขียนใหม่จนกว่าจะเรียบร้อยลงได้ คุณต้องการเริ่มต้นวันนี้หรือไม่? สร้างบัญชี PSILY ฟรี และเตรียมจดหมายฉบับแรกของคุณสำหรับช่วงเวลาที่คุณเลือก