พ่อแม่หลายคนต้องการทำเช่นนี้ แต่แทบไม่มีใครทำ: เขียนจดหมายถึงลูกของคุณไว้สำหรับภายหลัง ไม่ใช่สำหรับสัปดาห์หน้า แต่สำหรับช่วงเวลาที่ยังห่างไกลอีกหลายปี — วันเกิดครบ 18 ปี วันแต่งงาน วันที่พวกเขาเองกลายเป็นพ่อแม่
สิ่งที่หยุดคนเหล่านี้ไว้เกือบไม่เคยเป็นเรื่องเวลาขาด เป็นคำถามว่าคุณจะเขียนอะไรลงไปได้
ทำไมถึงรู้สึกยากขนาดนี้
เพราะคุณเขียนถึงคนที่คุณยังไม่รู้จัก ลูกสาวของคุณอายุ 6 ปีจะเป็นคนละคนในอีก 12 ปี และคุณไม่รู้ว่าเขาจะเป็นใคร ดังนั้นสิ่งที่คุณเขียนลงไป มันรู้สึกเหมือนว่าอาจผิดได้
วิธีออกจากสถานการณ์นี้ง่ายอย่างน่าประหลาดใจ: อย่าเขียนเกี่ยวกับว่าเขาจะเป็นใครในภายหลัง แต่เขียนเกี่ยวกับว่าคุณเป็นใครตอนนี้ สิ่งนั้นจะไม่เปลี่ยนแปลงอีก สิ่งที่คุณรู้สึก สิ่งที่คุณหวังวันนี้ พวกเขามีหน้าตาเป็นไง เมื่อพวกเขานอนหลับบนโซฟา — นั่นคือสิ่งที่ในภายหลังไม่มีใครอื่นสามารถบอกเขาได้
เริ่มต้นด้วยความทรงจำ ไม่ใช่ข้อความ
จดหมายส่วนใหญ่ถึงเด็ก ๆ เริ่มต้นด้วยภูมิปัญญา: จงซื่อสัตย์ทำงานหนัก เชื่อในตัวคุณเอง แจ่มใจดี แต่ยังใช้ได้ทั่วไป ประโยคเหล่านั้นใครๆก็ขยายได้
ดังนั้นให้เริ่มต้นด้วยสิ่งที่เฉพาะเจาะจง เช้าวันที่พวกเขาเกิดมาและสิ่งที่คุณคิดในตอนนั้น เพลงที่ใช้ได้เสมอเมื่อพวกเขาหลับไม่ได้ สิ่งที่ทำให้คุณเสียใจมากและสิ่งที่ทำให้คุณหัวเราะในภายหลัง ความทรงจำนั้นไม่มีทางแทนที่ได้ คำแนะนำนั้นไม่เป็นเช่นนั้น
ถ้าคุณอยากจะบ่นภูมิปัญญาลงไปบ้าง ให้เชื่อมโยงมันกับเรื่องราว "ฉันเรียนรู้ที่จะขอความช่วยเหลือ" ฟังคนละวิธีเมื่อคุณบอกเล่าว่าครั้งไหนที่คุณเองไม่ทำเช่นนั้น
ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบและไม่จำเป็นต้องเสร็จสิ้น
จดหมายสิบบรรทัดที่คุณเขียนจริงๆ มีค่ามากกว่าจดหมายที่สมบูรณ์แบบที่อยู่ในหัวของคุณนับไม่ถ้วน คุณสามารถแทนที่มันภายหลังได้ — ที่ PSILY คุณสามารถแก้ไขข้อความตราบเท่าที่คุณยังมีชีวิต
หากคุณพบว่าการเขียนเป็นเรื่องยาก ให้บันทึกเสียงแล้ว หลายคนพบว่าการพูดง่ายกว่าการสร้างประโยค และเสียงของคุณทำสิ่งที่ข้อความไม่สามารถทำได้ บันทึก เพียงสองสามนาที มักจะเป็นส่วนตัวมากกว่าสามหน้าที่คุณเขียนใหม่สี่ครั้ง
เมื่อไหร่ควรถึงจึงเหมาะสม
เลือกช่วงเวลาที่จดหมายมีความหมาย: วันเกิดครบ 18 ปี วันสำเร็จการศึกษา วันแต่งงาน หรือวันที่พวกเขาได้ลูกของตัวเอง ถ้าคุณยังไม่รู้ช่วงเวลา คุณไม่จำเป็นต้องเลือก — คุณสามารถเชื่อมโยงข้อความกับเหตุการณ์แทนวันที่ หรือกรอกวันที่ภายหลัง
พ่อแม่บางคนเขียนจดหมายฉบับเดียว คนอื่นเตรียมชุดไว้ ฉบับละหนึ่งฉบับสำหรับแต่ละปีระหว่าง 12 ถึง 20 ปี ทั้งสองวิธีจึงได้ผล วิธีที่การส่งมอบเกิดขึ้นโดยแน่นอน คุณสามารถอ่านได้เพิ่มเติม มันสรุปได้ว่าคุณเป็นคนตัดสินใจช่วงเวลา และ PSILY ดูแลว่ามันถึงจริง
สิบนาทีวันนี้
ตั้งนาฬิกาให้เป็นสิบนาที และเขียนความทรงจำหนึ่งเรื่อง ไม่ใช่จดหมาย แค่ความทรงจำหนึ่งเรื่อง ในทางปฏิบัติ นั่นคือสิ่งเดียวที่ยาก — ทันทีที่มีบางอย่างเขียนลงไป ส่วนที่เหลือจะมาเองเอง
และถ้าคุณไม่ทำวันนี้: ทำสิ่งนี้ในช่วงสุดสัปดาห์ จดหมายที่หายไปมากที่สุด คือจดหมายที่ไม่เคยเขียนมา